«Έμπνευση» Πώς, πού και γιατί;

writing04

Σε πολλά site με συμβουλές συγγραφής, διαφημίσεις σεμιναρίων δημιουργικής γραφής ή και σε συνεντεύξεις καταξιωμένων συγγραφέων έχει τεθεί το ερώτημα της «αρχικής έμπνευσης», πώς δηλαδή θα καταφέρεις να συλλάβεις την ιδέα για το καινούριο σου μυθιστόρημα ή διήγημα. Προσωπικά δεν έχω αντιμετωπίσει ακόμα αυτό το πρόβλημα γιατί για το πρώτο μυθιστόρημα που τόλμησα να ξεκινήσω να γράφω είχα ήδη εμπνευστεί από πολλά χρόνια πριν την ιστορία του. Διαβάζοντας όμως τις σκέψεις κάποιων άλλων για το «πως μπορείς να συλλάβεις την τέλεια έμπνευση», μπήκα στη διαδικασία να αναρωτηθώ… τί με έκανε εμένα να πλάσω αυτή την ιστορία στο μυαλό μου;

Πριν από πάρα πολλά χρόνια (το 2007 νομίζω) έτυχε να ψάχνω πληροφορίες στο ίντερνετ για ένα θέμα που ούτε καν θυμάμαι. Έπεσα λοιπόν τελείως τυχαία πάνω στη φωτογραφία μιας κοπέλας που για έναν ανεξήγητο λόγο μου τράβηξε αμέσως την προσοχή. Ο λόγος; Το ότι η εμφάνισή της κατάφερνε να συνδυάζει με μια αλλόκοτη αρμονία το παρουσιαστικό ενός δολοφόνου με το βλέμμα ενός αθώου κοριτσιού. Ασυναίσθητα έκανα την κίνηση να πατήσω το σύνδεσμο που μου δινόταν και να αναζητήσω περισσότερες πληροφορίες γι’ αυτήν. Με έκπληξη διάβασα ότι επρόκειτο για την κόρη ενός σεσημασμένου και συνάμα υπότροπου εγκληματία κι ότι τα ιδιαίτερα βιώματα που απέκτησε στην παιδική της ηλικία, την ανάγκασαν να ακολουθήσει μια εφηβική ζωή μες στην παρανομία, καταλήγοντας έτσι να καταδικαστεί για τις δικές της άνομες πράξεις κάμποσα χρόνια αργότερα. Αν με ρωτούσε, λοιπόν, κάποιος πώς εμπνεύστηκα την ιστορία του μυθιστορήματος που γράφω αυτό τον καιρό θα του απαντούσα πολύ απλά: η φωτογραφία αυτής της γυναίκας. Γιατί άθελά μου εκείνη τη στιγμή άρχισαν να δημιουργούνται μες στο μυαλό μου ένα σωρό ερωτήματα: Πώς πέρασε αυτό το κορίτσι τα παιδικά του χρόνια; Πώς είναι το να μεγαλώνεις με έναν πατέρα που εκδηλώνει βίαιη συμπεριφορά; Μητέρα υπήρχε ή όχι; Αδέρφια; Τί σχέση μπορεί να είχε με τον πατέρα της και με τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς της; Ο λόγος που οδηγήθηκε στην παρανομία ήταν το παράδειγμα του πατέρα της ή κάποιος γενετικός παράγοντας που καθορίζει αν θα γίνουμε εγκληματίες ή όχι; Οι απαντήσεις που προσπάθησα να δώσω σε αυτές τις απλές ερωτήσεις αποτέλεσαν και το καλούπι που έπλασε την ιστορία μες στο μυαλό μου, παρόλο που η εν λόγω κοπέλα δεν αποτέλεσε καν τον βασικό ήρωα του βιβλίου μου, παρά μόνο έναν δευτερεύον χαρακτήρα.
Τελικά, μετά από τα τόσα και τόσα που έχουμε διαβάσει στις διάφορες συνεντεύξεις διάσημων συγγραφέων αλλά και στον εκάστοτε «δεκάλογο του επιτυχημένου συγγραφέα» που δημοσιεύεται στο διαδίκτυο, τί είναι αυτό που καταφέρνει εν τέλει να μας κεντρίσει το ενδιαφέρον και να ενεργοποιήσει την έμπνευσή μας;

Περιμένω με ανυπομονησία τα σχόλιά σας!!!

© Μιχελακάκη Μαρία

Advertisements

6 thoughts on “«Έμπνευση» Πώς, πού και γιατί;

  1. Ο/Η Μαρία Δαμιανάκου λέει:

    Η έμπνευση για μένα είναι τα πάντα. Από ένα αντικείμενο έως μια μυρωδιά ακόμα και αίσθηση! Απλά είναι θέμα το πόσο ανοιχτός είσαι εκείνη τη στιγμή για να αρπάξεις την ευκαιρία και να σε εμπνεύσει να γράψεις το επόμενο βιβλίο σου.

    Μου αρέσει!

    • Ο/Η Mariana Nikolaidou λέει:

      Με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνη!! Εξαρτάται επίσης και από το πόσο τα διάφορα ερεθίσματα γύρω σου «αγγίζουν» και δικά σου προσωπικά βιώματα ώστε να σε παρακινήσουν αρκετά για να τα εκφράσεις μέσα από την ιστορία που εμπνεύστηκες.

      Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Ο/Η koufetarios λέει:

    Συμφωνώ με τη Μαρία παραπάνω και προσθέτω λέγοντας ότι αρκεί πραγματικά ένα δευτερόλεπτο για να σου ανοιχτεί ένας νέος κόσμος στο μυαλό σου. Νομίζω πως τα ερωτήματα αυτά δεν »σηκωνουν» και πολλές απαντήσεις μιας και αυτό που παρακινεί έμενα μπορεί να μην εκφράζει εσένα καθόλου κλπ. Αυτό που εν τέλει έχει μεγαλύτερη ίσως σημασία είναι το πως θα χειριστείς αυτές τις χαοτικές σκέψεις για να μπορέσεις να τις βάλεις σε μια σειρά. Θέλει και εμπειρία λίγο. Πολλές φορές βλέπω κάτι που μου προκαλεί το ερέθισμα για να γράψω αλλά δεν πέφτω με τα μούτρα για να του δώσω μορφή αλλά περιμένω μέσα μου να ωριμάσει πρώτα. Δεν ξέρω αν συμφωνείτε έστω και λίγο, πάντως μια αυστηρά καθοδηγούμενη θεωρία για την πρώτη εμπνευση…. Υπερβολή πιστεύω.

    Καλημέρα!

    Αρέσει σε 2 άτομα

    • Ο/Η Mariana Nikolaidou λέει:

      Νομίζω πως σε μια ιστορία δεν παίζει τόσο πολύ ρόλο το αν αυτό που εμπνεύστηκε ο συγγραφέας εκφράζει απόλυτα τον αναγνώστη ή όχι, όσο το αν ο συγγραφέας έχει μεταφέρει το «πάθος» του μέσα σ’ αυτό. Τί εννοώ; Ότι είτε μιλήσω για κάτι χαζό είτε για κάτι έξυπνο, σημασία έχει να με έχει εμπνεύσει τόσο αυτό το «κάτι» ώστε να μου δημιουργήσει έντονα συναισθήματα, πάθος και ένταση την οποία θα μεταφέρω στο χαρτί. Αν τα συναισθήματα, λοιπόν, που μου μετέδωσε αυτό το ερέθισμα καταφέρω να τα μεταφέρω επιτυχώς στην ιστορία μου, τότε έχω πετύχει τον σκοπό μου. Ίσως ο αναγνώστης να μην θυμάται μετά από καιρό ακριβώς την υπόθεση του βιβλίου μου, όμως σίγουρα θα θυμάται το πώς ένιωσε διαβάζοντας τις σελίδες του!

      Όσο γι’ αυτό με την ωρίμανση που λες, θα τολμήσω να συμφωνήσω. Όντως,.. μπορεί κάτι που είδες ένα πρωί να σε συγκίνησε και να θέλησες να γράψεις γι’ αυτό, όμως μπορεί να είναι απλά ένας ενθουσιασμός της στιγμής. Όμως αν δεις ότι την επόμενη μέρα ο ενθουσιασμός επιμένει κι επιμένει και την επόμενη και την παραεπόμενη χωρίς να εξασθενεί, τότε πράγματι είναι κάτι για το οποίο αξίζει να γράψεις!

      Καλημέρα και σε σένα!
      Μαριάννα

      Αρέσει σε 3 άτομα

  3. Ο/Η lydia crescentmoon λέει:

    Μόλις ανακάλυψα αυτό το Blog και είμαι κατενθουσιασμένη! Διάβασα όλες τις αναρτήσεις μονομιάς με περίσσιο ενδιαφέρον και μου προσέφεραν όλες τους μεγάλη βοήθεια! Προσπαθώ εδώ και δύο μήνες να ξεκινήσω το δικό μου μυθιστόρημα αλλά πάντα καταλήγω να σβήνω και να γράφω το πρώτο μου κεφάλαιο. Για κάποιον παράξενο λόγο όμως, μετά την ανακάλυψη αυτού του blog νιώθω τεράστια αυτοπεποίθηση να ξεκινήσω για εκατοστή φορά το πρώτο κεφάλαιο! Συγχαρητήρια! 😀

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Ο/Η Μιχελακάκη Μαρία λέει:

      Σ’ ευχαριστώ πολύ για τα καλά σου λόγια!!!

      Ελπίζω να σου φανούν χρήσιμα τα ποστ μου, αν και είναι τελείως ερασιτεχνικά δεδομένου ότι ούτε καθηγήτρια δημιουργικής γραφής είμαι αλλά ούτε έχω τελειώσει κάποια αντίστοιχη σχολή. Είναι περισσότερο ότι έμαθα από την ενασχόλησή μου με τη συγγραφή. 🙂

      Όσο για το πρώτο κεφάλαιο που για εκατοστή φορά θα προσπαθήσεις να ξεκινήσεις έχω να σου πω ότι πάντα η αρχή ενός μυθιστορήματος είναι και η πιο δύσκολη. Προσωπικά έχω γράψει κι έχω σβήσει γύρω στις 10 φορές το πρώτο μου κεφάλαιο και ακόμα πιστεύω πως δεν είναι καλό και περιμένω να ολοκληρωθεί η ιστορία μου κι ύστερα να το ξαναγράψω. Επομένως, συμβουλή μου είναι να μην «αναλωθείς» πολύ σε αυτό, γράψτο πρόχειρα προς στιγμήν και προχώρα κανονικά στα υπόλοιπα κεφάλαια. Σίγουρα η συνέχεια δεν θα σου φανεί καθόλου μα καθολου δύσκολη 🙂

      Φιλικά,
      Μαριάννα

      Μου αρέσει!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s