«Δεν πειράζει! Είναι άντρας»

Η γυναικεία κακοποίηση, τόσο η σωματική όσο και η λεκτική/ψυχολογική, αποτέλεσε και εξακολουθεί να αποτελεί ένα θέμα που με προβληματίζει αρκετά σοβαρά σαν άνθρωπο και, ως εκ τούτου, δεν ήταν ποτέ δυνατόν το να μην με απασχολήσει και σαν συγγραφέα. Είναι πολλά τα σημεία στα μυθιστορήματά μου όπου γίνεται αναφορά σε κάποιο περιστατικό βίας κατά των γυναικών και ακόμη περισσότερα τα σημεία όπου οι χαρακτήρες του μυθιστορήματός μου (κυρίως οι δευτερεύοντες) καλούνται να αφηγηθούν τη δική τους προσωπική ιστορία κακοποίησης. Στο πλαίσιο της συγγραφικής μου έρευνας σχετικά με το πώς και το γιατί φτάνουν οι άνθρωποι στο να κακοποιούν ή να δέχονται κακοποίηση, είχε προκύψει το καλοκαίρι αυτό το άρθρο, με αφορμή το περιστατικό της κακοποίησης μιας γυναίκας από το σύζυγό της, μπροστά στα μάτια δεκάδων θεατών στο Καλλιμάρμαρο. Το άρθρο μου αυτό είχε αναρτηθεί στο ιστολόγιό μου dreamsbookseries.wordpress.com στις 11 Αυγούστου 2017 και για λόγω της επικείμενης απενεργοποίησής του αποφάσισα να το μεταφέρω σε αυτό μου το blog, εγκαινιάζοντας ταυτόχρονα και μια καινούρια στήλη αναρτήσεων, η οποία θα φέρει το όνομα «Αρθρογραφία«, η οποία θα φιλοξενεί κυρίως την προσωπική μου γνώμη και τοποθέτηση γύρω από γεγονότα που μου προκάλεσαν τόσο έντονο ενδιαφέρον, ώστε να τα συμπεριλάβω με τον έναν ή τον άλλο τρόπο στα βιβλία μου.

Καλλιμάρμαρο, 12 Ιουλίου 2017 και ώρα γύρω στις 21:00. Λίγο πριν αρχίσει η συναυλία που διοργάνωνε η τηλεόραση του ΣΚΑΙ με σκοπό τη συγκέντρωση τροφίμων για συνανθρώπους μας που έχουν ανάγκη, ένας άντρας διαπληκτίζεται με δύο γυναίκες που κάθονται στις πίσω από αυτόν θέσεις. Η γυναίκα του επιχειρεί να τον ηρεμήσει και τότε εκείνος τη σπρώχνει και τη χαστουκίζει. Η αντίδραση του κόσμου είναι άμεση. Φωνές, γιουχαΐσματα, απαίτηση να παρέμβει πάραυτα η ασφάλεια του σταδίου και να τον απομακρύνει. Η ασφάλεια δεν έρχεται ποτέ, με αποτέλεσμα ο «νταής» να επιτεθεί σε έναν θεατή. Η γυναίκα του καθ’ όλη τη διάρκεια της φασαρίας παραμένει σιωπηλή. Σηκώνεται από τα σκαλιά στα οποία είχε πέσει, σκουπίζει το τραυματισμένο από το χαστούκι μάτι της και εξακολουθεί να προσπαθεί να τον ηρεμήσει. Όταν ο σύζυγός της τελειώνει τον καβγά και φεύγει, εκείνη μένει παραπίσω. Σύμφωνα με μαρτυρίες, οι παρευρισκόμενοι την ενθαρρύνουν να του υποβάλλει μήνυση – μιας και το περιστατικό είχε καταγραφεί από την κάμερα ενός κινητού – αλλά εκείνη δηλώνει κατηγορηματικά όχι. Μαζεύει σιωπηλή τα πράγματά της και αποχωρεί ακολουθώντας τον σύζυγό της.

Έπειτα από τη δημοσίευση του ενοχοποιητικού βίντεο (το οποίο και έγινε viral στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μέσα σε λίγες μόνο ώρες) πλήθος κόσμου και οργανώσεις κατά της ενδοοικογενειακής βίας εκφράζουν δημόσια τη συμπαράστασή τους στην κακοποιημένη γυναίκα, την παροτρύνουν να εμφανιστεί και να καταγγείλει την κακοποίηση της και δηλώνουν πως θα είναι στο πλευρό της μέχρι να τιμωρηθεί ο σύζυγος και να μπει ένα τέλος σε ό,τι επαίσχυντο βιώνει εξαιτίας του καθημερινά. Εκείνη όμως τί κάνει; Δράττεται της ευκαιρίας για να σωθεί ή αποφασίσει να υπομείνει σιωπηλά το μαρτύριο της; Μάλλον το δεύτερο. Άραγε, γιατί μια γυναίκα να μην είναι σε θέση να θέλει να σωθεί;

Πιθανότατα, επειδή έτσι την έμαθαν. Όχι μόνο η οικογένεια, αλλά και η ίδια η κοινωνία την έμαθε ότι «ο άντρας έχει πάντα δίκιο», ότι «πρέπει να υπακούει στα θέλω του είτε της αρέσει είτε όχι», ότι «πρέπει να τον υπηρετεί γιατί έτσι κάνει μια σωστή νοικοκυρά», ότι «δεν πειράζει κι αν σηκώσει το χέρι του, άντρας είναι». Είτε μας γίνεται έντονα αντιληπτό είτε όχι, σαν κοινωνία μεγαλώνουμε εδώ και χρόνια με το ρητό: «Δεν πειράζει! Είναι άντρας». Γινόμαστε καθημερινά μάρτυρες υποβάθμισης της γυναίκας και παρόλα αυτά σιωπούμε. Κανείς δεν ορθώνει το ανάστημά του να πει: «Όχι! Μη λες στην κόρη σου ότι ο άντρας της έχει πάντα δίκιο γιατί όταν σηκώσει το χέρι του επάνω της, εκείνη θα νομίζει ότι και σε αυτή την περίπτωση έχει δίκιο», «Μη λες στην αδερφή σου ότι πρέπει να υπακούει στα θέλω του γιατί μπορεί αυτά τα θέλω του κάποια στιγμή να γίνουν βίαια», «Μη λες στη γειτόνισσα ότι οι καλές νοικοκυρές υπηρετούν τους άντρες τους, γιατί μπορεί αύριο οι υπηρεσίες που θα ζητήσει ο σύζυγος να είναι διαφορετικές». Δίχως να το θέλουμε και κυρίως δίχως να το αντιλαμβανόμαστε, ως κοινωνία γινόμαστε εδώ και χρόνια συνένοχοι στην κακοποίηση της κάθε γυναίκας.

Το συμβάν στο Καλλιμάρμαρο πυροδότησε θύελλα αντιδράσεων, ως όφειλε να πυροδοτήσει. Όμως, δεν πρέπει να περιοριζόμαστε εκεί. Και κυρίως, δεν πρέπει να περιμένουμε να δούμε ένα χαστούκι για να ξεσηκωθούμε. Πρέπει να μάθουμε να αντιδρούμε στο «δεν θα βάλεις εσύ φαί, εσύ είσαι άντρας» που θα πει η μάνα στον γιο της, στο «δεν θα συνεννοηθείς με τη γυναίκα μου, με μένα θα μιλήσεις» που θα πει ο σύζυγος στον ιδιοκτήτη του σπιτιού που πρόκειται να νοικιαστεί, στο «άσε τώρα τις σπουδές, πρέπει να παντρευτείς» που θα πει ο πατέρας στην κόρη, στο «εγώ βγαίνω γιατί είμαι άντρας, εσύ θα μείνεις σπίτι!» που θα πει ο αδερφός στην αδερφή. Από εκεί ξεκινάει το πρόβλημα και σε εκείνο το σημείο πρέπει να καταπολεμηθεί. Γιατί όταν φτάσει σε σημείο να κακοποιείται μια γυναίκα, τότε δυστυχώς είναι πάρα πολύ αργά.

Αργά, γιατί μια κακοποιημένη γυναίκα, είτε σωματικά είτε ψυχολογικά, έχει κλεισμένο μέσα στην ψυχή της ένα βουνό από φόβους. Έχει την ενοχή ότι η ίδια είναι η αιτία της κακοποίησης της, την πεποίθηση ότι θα έπρεπε να συμπεριφερθεί αλλιώς για να μην αποτελέσει την αφορμή του ξεσπάσματος του άντρα της, την ντροπή για το τί θα πει η κοινωνία και, φυσικά, τον φόβο ότι αν αντιδράσει στην κακοποίησή της ύστερα την περιμένουν τα ίδια και χειρότερα. Αισθάνεται ένοχη, ντροπιασμένη και μόνη. Κι όταν νιώθεις όλα αυτά τα αισθήματα να ορθώνονται σαν ανυπέρβλητο τείχος μπροστά σου, δύσκολα βρίσκεις το κουράγιο να σπάσεις τη σιωπή σου και να ζητήσεις βοήθεια.

Κλείνοντας το συγκεκριμένο άρθρο θα ήθελα να τονίσω πως η κακοποίηση μιας γυναίκας δεν είναι θέμα μιας συγκεκριμένης γυναίκας ή μιας συγκεκριμένης οικογένειας. Είναι θέμα όλων μας! Είναι καιρός να σταματήσουμε να μαθαίνουμε τις κόρες μας να είναι δυστυχισμένες γιατί έτσι πρέπει. Να βασανίζονται καθημερινά επειδή «Δεν πειράζει! Είναι άντρας». Η αλλαγή δεν θα έρθει μόνο με καταδίκη όλων αυτών των γεγονότων, θα έρθει όταν ταυτόχρονα χτυπήσουμε όλο το πρόβλημα στη ρίζα του. Όταν θα μάθουμε στα παιδιά μας πώς να αναγνωρίζουν την κακοποίηση που συμβαίνει γύρω τους και να αντιδρούν σε αυτή. Όταν θα δείξουμε στους γιους μας πώς να σέβονται την γνώμη, τις επιθυμίες και την υπόσταση μιας γυναίκας κι όταν θα εξηγήσουμε στις κόρες μας ότι δεν είναι μόνες! Ότι δεν έχουν τίποτα να φοβούνται και πως αν τους κακομεταχειριστεί κάποιος έχουν κάθε δικαίωμα να αντιδράσουν, να το σταματήσουν, να το καταδικάσουν.

Δεν είστε μόνες! Σας έχουν κάνει να πιστέψετε ότι είστε μόνες. Αντιδράστε, σταματήστε το, καταδικάστε το! Γιατί, πιστέψτε με, μόλις βρείτε το θάρρος να το κάνετε, δεν φαντάζεστε πόσοι πολλοί θα βρεθούν στο πλευρό σας.

Δεν είστε μόνες! Είστε πιο πολλές απ’ όσες φαντάζεστε.

© Μιχελακάκη Μαρία

Advertisements

7 σκέψεις σχετικά με το “«Δεν πειράζει! Είναι άντρας»

  1. Ο/Η fantra13 λέει:

    Κοριτσάρα μου τι κάνεις; Διάβασα για επικείμενη απενεργοποίηση του dreamsbookseries.wordpress.com. Ξέρω πως στο wattpad αποφάσισες ν’ ανεβάσεις ολοκληρωμένη την ιστορία. Ελπίζω όλα να πηγαίνουν καλά και μόνο η έλλειψη χρόνου να εμποδίζει την έντονη δημιουργικότητα σου. Εύχομαι να είσαι καλά! Αν θες να μοιραστείς με κάποιον συγγραφικές ή άλλου τύπου ανησυχίες εδώ είμαστε 😉

    Αρέσει σε 2 άτομα

    • Ο/Η Μιχελακάκη Μαρία λέει:

      Καλά είμαι Φανή μου, τί μου κάνετε εσείς?? Μου λείψατε μωρέ, έχω χαθεί εντελώς από τον ιντερνετικό κόσμο!! Ναι, αποφάσισα να κάνω πολλές αλλαγές το τελευταίο διάστημα και ναι, οι συγγραφικές (και όχι μόνο) ανησυχίες είναι αυτές που με έχουν κρατήσει σε απόσταση για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα. Υπομονή μια-δυο ωρίτσες και σας ανεβάζω ένα εφ’ όλης της ύλης ποστ όπου τα εξηγώ όλα και θα τα συζητήσουμε όλα εκεί. 😉 😉

      Αρέσει σε 2 άτομα

  2. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Τι χαρά να σε ξαναδιαβάζω, σε είχα χάσει για καιρό και αναρωτιόμουν τι απέγινες! 🙂
    Εξαιρετικό θέμα διάλεξες και χαίρομαι που στη συνέχεια θα συζητάμε ανοιχτά τα κακώς κείμενα! 😉
    Ναι, ξέρω από πρώτο χέρι τι σημαίνει σωματική αλλά κυρίως ψυχολογική βία και αυτό από τα 23 μου, με τον πρώτο που άνδρα που «φυσικά» και χώρισα πολύ γρήγορα και ας βρέθηκα μ’ ένα μωρό… πάλεψα μόνη και τώρα το αγοράκι που είναι και πατέρας, δεν κληρονόμησε τη βία του μπαμπά του και είναι μια χαρά παλικάρι! 😉
    Για μένα το θέμα είναι πρώτα στη μάνα, το πώς μεγαλώνει το αγόρι (έχω δυο γιους) γι αυτό φρόντισα να τους μεταδώσω ότι καλύτερο είχα μέσα μου και τώρα βλέπω πόσο καλά φέρονται στη γυναίκα και αυτό είναι για μένα μεγάλη χαρά! (Άσε που έμαθαν να μαγειρεύουν, να ράβουν και να σιδερώνουν!) 😀
    Ο β’ σύζυγος είχε μάθει από την μάνα του, να έχει ειδική μεταχείριση, πχ ενώ οι δυο αδελφές έτρωγαν φακές αυτός έτρωγε αυγουλάκι με πατάτες τηγανιτές!!! 😛
    Ομολογώ πως δυσκολεύτηκα να του δώσω να καταλάβει το πόσο λάθος μεγάλωσε, αλλά λέγε λέγε και κάνοντας πχ φακές (!), σιγά σιγά άλλαξε συνήθειες γιατί το θέμα είναι στη συνήθεια και είναι ο βασικός λόγος που οι κακοποιημένες γυναίκες δεν χωρίζουν… είναι γιατί συνηθίζουν να ζουν με φόβο, βία και αυτό βασικά είναι μια πολύ καλά εδραιωμένη υποσυνείδητη εξάρτηση… 😦
    Συγνώμη για το σεντόνι, αλλά το θέμα «καίει»!
    Πολλά πολλά ΑΦιλάκια σου στέλνω και καλή μας δύναμη! 🙂

    Αρέσει σε 6 άτομα

    • Ο/Η Μιχελακάκη Μαρία λέει:

      Καλώς σας βρήκα κοριτσι μου!!! ❤ Ναι, χάθηκα για πολύ καιρό αλλά σας ετοιμάζω ένα ποστ με αναλυτικά τους λόγους, σε κάνα-δυο ωρίτσες θα έχει ανέβει. 🙂 Στεναχωρήθηκα που διάβασα ότι σε βρήκε τέτοια κακοτυχία από μικρή αλλά χάρηκα απίστευτα όταν διάβασα ότι την αντιμετώπισες με σθένος και διόρθωσες πολλά κακώς κείμενα που έτοιμα ήταν να "διαιωνιστούν" μέσα από λάθος συμπεριφορές των παιδιών σου. Τέλος καλό, όλα καλά, θα πρέπει να είσαι πολύ περήφανη που "έστρωσες" τόσο πολύ κόσμο, οι αναποδιές είναι για να αντιμετωπίζονται με πηγμή και όχι για να καταθέτουμε τα όπλα. Θέμα συνήθειας και "βολέματος" είναι όλα αυτά και καιρός είναι να αναλάβουμε ο κάθε ένας μας το μέρος της ευθύνης που του αναλογεί. Μην μου ζητάς συγνώμη για το "σεντόνι", αν κρίνεις άλλωστε από τα τεράστια ποστ μου καταλαβαίνεις ότι μ'αρέσουν οι εκτεταμένες αναλύσεις!! χαχα Φιλάκια πολλά πολλά και θα προσπαθήσω να τα λέμε από δω και πέρα πιο συχνά 😉

      Αρέσει σε 2 άτομα

  3. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Σας ευχαριστώ για την ενθάρρυνση που για μένα είναι πολύ σημαντική και αυτό γιατί σε όλες τις ηλικίες πρέπει να λέμε όσα πιο πολλά μπράβο μπορούμε σε όσους αλλάζουν τα κακώς κείμενα τους και χωρίς να ξεχνάμε τον εαυτό μας!!! 😉

    Καλή δυναμική βδομάδα να έχουμε! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Ο/Η mariafanblog λέει:

    Πείτε μου μια γυναίκα που δεν έχει μια πικρή ιστορία βίας ψυχολογικής σωματικης κτλ να πει…Και με στεναχωρεί που οι γυναικες τους μεγαλωνουν και οι γυναίκες δεχονται τη βια…Γιατί?/Αυτες που μεγαλωνουν βιαιους άντρες τι μυαλλα έχουν??/τις μαθανε ετσι??δεν ξερω δεν ειμαι μανα δεν εχω ιδεα πως ειναι να μεγαλωνεις παιδι…εχω όμως δυο ανηψιους…και βλέπω την αδελφη μου πως τους μεγαλωνει….ιδιαιτερα ο μεγαλος εχει κατι τροπους…σε ταιζει μπισκοτο στο στομα «φαε θεια μου φαε» Και εγω του φιλαω τα χερια. Γιατι αλλα παιδακια μαθαινουν στη βια? ζουνε σε ακατταλληλο περιβαλλον οχι μονο με ακαταλληλη μανα..Εγω γνωρισα τη μανα του πρωην μου που με κακοποιουσε λεκτικα ψυχολογικα και οδηγουσε σαν τρελος να με σκοτωσει …Και ηταν μια ησυχη γλυκεια γυναικα που τον φροντιζε και του εκανε τα χατηρια και αυτος δεν την ελεγε καν μαμα..τη φωναζε με την αγριοφωναρα του με το ονομα της,,,γιατι???Αφου η μαμα του ηταν παντα καλη μαζι του πως βγηκε ετσι αυτος??Ο πατερας του πεθανε οταν ηταν παιδι…φταει που μεγαλωσε χωρις προτυπο??Και εγω τι εφταιγα να με τραβαει απο τους καρπους να με πεταξει εξω απο το σπιτι του ή να με απειλει οτι θα με σκοτωσει?????και η αδελφη μου να κλαιει και να με παρακαλαει να φυγω μακρυα γιατι αν μεινω μαζι του θα με βρουνε σε κανενα χαντακι??????Ποιος τον εμαθε ετσι???? Αυτα τα ανδροειδη (δεν εχω ιδεα αν ειναι σωστη η λεξη, αυτη τη στιγμη ειμαι συγχησμενη) ποιος τα μαθαινει να φερονται στις γυναικες ετσι??? Εμας τις γυναικες πτεπει καποιος να μας μαθαινει να μην ανεχομαστε τετοια αντρακια..

    Αρέσει σε 2 άτομα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s