Writing Update 2: Μια γλυκόπικρη γεύση

Επιτέλους κατάφερα να βρω λίγο χρόνο να γράψω ανάρτηση σε αυτό το blog που δυστυχώς ανανεώνω με πάρα πολύ αργούς ρυθμούς – γεγονός που θα έπρεπε να διορθωθεί κάποτε αλλά δεν ξέρω πότε. Έχω ήδη τρία καινούρια ποστ κατά νου τα οποία τα έχω προχειρογράψει και αν είμαι τυχερή θα καταφέρω μέσα στις γιορτές να τα ολοκληρώσω και να τα ανεβάσω. Μέχρι τότε, όμως, το μόνο που έχω να σας παρουσιάσω είναι το Writing Update Δεκεμβρίου, το οποίο αν και το είχα έτοιμο εδώ και μέρες, για συναισθηματικούς κυρίως λόγους αργούσα να το ανεβάσω.

aqj5ZCCtjpmmUQ1vSTznLA_r

Γλυκόπικρο το συναίσθημα της συγγραφής κατά το μήνα Δεκέμβριο κι αυτό διότι – επιτέλους – τελείωσα το βιβλίο μου. Και επίτηδες αναφέρω τη λέξη τελείωσα και όχι τη λέξη ολοκλήρωσα διότι έχω ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μου και ίσως τον δυσκολότερο μέχρι στιγμής. Από δω και μπρος με περιμένουν ατελείωτες ώρες επιμέλειας, διορθώσεων, αλλαγών και μετατροπών που… ναι, μπορώ να πω πως τελικά δεν έχω δικαίωμα να στεναχωριέμαι και τόσο που αυτό το διετές ταξίδι έφτασε στο τέλος του. Αυτό το μήνα επίτηδες ανέβαλα συνεχώς το να στρωθώ στο γράψιμο κυρίως γιατί μέσα μου πίστευα πως αν τελειώσω το βιβλίο μετά θα ένιωθα άδεια. Ήταν μια διαδικασία που τράβηξε για παραπάνω από δύο χρόνια και μπορώ να πω πως μονοπώλησε κυριολεκτικά τον ελεύθερό μου χρόνο, σε σημείο που όλες σχεδόν οι επιλογές μου περιστρέφονταν γύρω από το θέμα αυτού του μυθιστορήματος. Από το «ποιά ταινία θα δω το βράδυ» μέχρι και το «ποιά blogs θα παρακολουθώ στο ίντερνετ.». Και πώς να μην νιώθω «άδεια» όταν με το να ολοκληρώσω αυτό που άρχισα ήταν σαν να παραδεχόμουν πως τώρα πια πρέπει να εγκαταλείψω τα ενδιαφέροντα που έχω και να αναζητήσω καινούρια; Σαν αποχωρισμός δεν ακούγεται; Αλλά για να μην σας μπερδεύω περισσότερο, ας τα πάρω όλα από την αρχή…

Ολοκληρώνοντας στις 20 Νοεμβρίου το κεφάλαιο 22 του βιβλίου, έθεσα στον εαυτό μου δύο βδομάδες προθεσμία για να γράψω τα τρία τελευταία κεφάλαια και να τα δώσω όλα μαζί στην Κατερίνα (την κοπέλα που το διορθώνει). Επί δύο βδομάδες δεν μου πήγαινε η καρδιά να στρωθώ και να το κάνω. Είχα ολοκληρώσει σχεδιαγράμματα, πρόχειρους διαλόγους και περιλήψεις, τα είχα τοποθετήσει στην άκρη του γραφείου μου και με τη δικαιολογία του «μόνο ένα σουλούπωμα χρειάζονται και είναι έτοιμα», τα κοιτούσα επί 15 ημέρες. Δεν μπορώ να πω ότι έφταιγε η έμπνευση ή ότι δεν είχα όρεξη, απλά το ότι – ακόμα κι αν πέρασαν δυο χρόνια συγγραφής – ακόμα και τώρα δεν ήθελα να τελειώσει. Τετάρτη βράδυ (2/12) και ενώ τηλεφώνησα στην Κατερίνα να της πω ότι για ψυχολογικούς λόγους την Παρασκευή (4/12) δεν θα είχα κάτι να της παραδώσω, άκουσα τον εξάψαλμο και τελικά αφιέρωσα όλη μου την Πέμπτη να τρέχω σαν τρελή να βγάλω έστω το κεφάλαιο 23. Ήταν μακράν το πιο «εξπρές» κεφάλαιο που έχω βγάλει ποτέ και το τελευταίο στο οποίο ασχολιόμουν με το θέμα «δημιουργία σασπένς». Η προετοιμασία του αναγνώστη για την ανατροπή που θα του επιφύλασσε η ιστορία στο τέλος του βιβλίου ολοκληρωνόταν εκεί και πλέον στα δύο τελευταία κεφάλαια θα λάμβαναν χώρα οι αποκαλύψεις. Διαβάζοντάς το η Κατερίνα έμεινε ικανοποιημένη, την ρώτησα πώς έχει φανταστεί το τέλος, μου είπε τις υποθέσεις της και εγώ αναστενάζοντας από ανακούφιση (μιας και οι υποθέσεις της δεν προσέγγισαν καν αυτό που σχεδίαζα να γράψω), είπα από μέσα μου: «Τώρα αρχίζουν τα δύσκολα!»

DSC_0428

Ανυπομονώντας για τη γνώμη της Κατερίνας. Sorry για την τόσο σκοτεινή φωτογραφία αλλά η νεροποντή της Αθήνας εκείνο το μεσημέρι ήταν απερίγραπτη!

Τα δύσκολα για μένα στη συγγραφή είναι το να ικανοποιήσω τον αναγνώστη μου με το τέλος που έχω επιλέξει. Πάει καιρός από τότε που μου έφυγαν οι αυταπάτες ότι ένα βιβλίο είναι καλό επειδή ο συγγραφέας γράφει καλά, έχει δημιουργήσει δυνατούς χαρακτήρες κτλ. Παίζουν σημαντικό ρόλο μεν, αλλά το καλό βιβλίο για μένα καθορίζεται κυρίως από την αίσθηση που μου αφήνει στο τέλος! Αν το τέλος είναι «μάπα», όλο το βιβλίο είναι για πέταμα! Αυτός είναι ο βασικός μου κανόνας και γι’ αυτό ακριβώς το λόγο πέρασα ένα ολόκληρο δεκαπενθήμερο (4/12 έως 18/12)  τρώγοντας τα νύχια μου από την αγωνία. Όλο μου το βιβλίο στηριζόταν σε μια μόνο μπλόφα που θα αποκαλυπτόταν στο κεφάλαιο 25. Είχα κρύψει αυτό το μυστικό με νύχια και με δόντια, ψαρεύοντας την Κατερίνα κάθε φορά που διάβαζε καινούριο κεφάλαιο για να δω αν το έχει υποψιαστεί. Ευτυχώς δεν είχε καταλάβει τίποτα κάνοντας έτσι το άγχος μου τώρα να επικεντρώνεται στο αν ήταν πράγματι καλό αυτό το plot-twist που είχα σχεδιάσει ή θα κατέληγε απογοητευτικό.

Το άλλο μου πρόβλημα, είχε να κάνει με το κεφάλαιο 24 το οποίο και περιείχε το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας μου. Κι ενώ, λοιπόν, το κεφάλαιο 25 ήταν γραμμένο κι έτοιμο, το κεφάλαιο 24 το άλλαξα μέχρι και 5 φορές από το άγχος μου. Κι όταν λέω άλλαξα εννοώ ότι το έγραψα 5 φορές από το μηδέν με διαφορετική τελείως εξέλιξη και κατ’ επέκταση διαφορετικά συμπεράσματα κάθε φορά. Αν το κεφάλαιο 25 ήταν η λύση του μυστηρίου της πλοκής μου, τότε το κεφάλαιο 24 ήταν αυτό που περιείχε όλο το ηθικό δίδαγμα και δυστυχώς έπρεπε να κάτσω να μελετήσω όλη την ιστορία μου από την αρχή και να δω τί αποκόμισε η πρωταγωνίστριά μου απ’ όλη αυτή την περιπέτεια που πέρασε. Θα μου πείτε τώρα: «Μα καλά, δεν το είχες σκεφτεί από την αρχή;». Εννοείται πως το είχα σκεφτεί από πριν αλλά στην πορεία της ιστορίας μου οι πράξεις και οι αντιδράσεις της πρωταγωνίστριάς μου στα όσα συνέβαιναν έμοιαζαν να μην παίρνουν το δρόμο προς το ηθικό δίδαγμα που εγώ είχα υπολογίσει για εκείνη. Έτσι δεν μου έμενε κάτι άλλο να κάνω από το να ξανατσεκάρω όλες τις σκέψεις και τις πράξεις της από την αρχή της ιστορίας ώστε να καταλάβω τί σκεφτόταν και γιατί έκανε ότι έκανε, ώστε να μπορέσω πια να συνθέσω το κατάλληλο μήνυμα που θα έβγαζε νόημα βάσει των όσων είχαν προηγηθεί. (Εν ολίγοις, έπαθα αυτό που λένε συνεχώς οι συγγραφείς, ότι: «αλλού ήθελα να πάω εγώ τους ήρωες μου και αλλού τελικά με πήγαν εκείνοι»)

100_0871b

Απόπειρα Νο 1, 2, 3… και τελικά κατέληξα με 5 διαφορετικά πρόχειρα για το κεφάλαιο 24.

Πέμπτη 17/12 βράδυ (ή καλύτερα ξημερώματα Παρασκευής 18/12) πληκτρολόγησα τη λέξη ΤΕΛΟΣ. Η συγκίνηση και η χαρά που ένιωθα πραγματικά δεν περιγράφεται με λόγια. Επιτέλους τα κατάφερα, έκανα κάτι που μέχρι χθες μου έμοιαζε αδύνατο, κάτι που πίστευα πως δεν θα καταφέρω ποτέ να ολοκληρώσω. Όταν συναντηθήκαμε για καφέ με την Κατερίνα της έδωσα τα δύο τελευταία κεφάλαια ιδιαίτερα αγχωμένη και της είπα να κάτσει να τα διαβάσει. Της πήρε μία ώρα, βέβαια, αλλά επέμενα να τα διαβάσει μπροστά μου ώστε να δω live τις αντιδράσεις της, μιας και δεν εμπιστευόμουν πολύ το απρόσωπο μήνυμα που πιθανότατα να μου έστελνε μες το Σαββατοκύριακο λέγοντας μου ένα ξερό: «καλό ήταν» για να μην με κακοκαρδίσει. Ολοκληρώνοντας το κεφάλαιο 24 μου είπε ότι είχε κάποια σοβαρά λαθάκια κι ότι θα βρίσκαμε έναν τρόπο να τα σουλουπώσουμε (άτιμο ηθικό δίδαγμα, ούτε τώρα το πέτυχα!) και ξεκινώντας το κεφάλαιο 25 την κοιτούσα με κομμένη ανάσα. Με το που άκουσα την ατάκα: «Αν είναι δυνατόν!» πλαισιωμένη με ένα έκπληκτο χαμόγελο, πήγε η καρδιά μου στη θέση της. Ευτυχώς, η μπλόφα που έκρυβα για παραπάνω από 400 σελίδες έπιασε, άρα τόση δουλειά δεν θα καταλήξει στον κάδο!

Image1

Επιτέλους έτοιμα! Α’ και Β’ μέρος της ιστορίας μου, συνολικά 618 σελίδες.

Με το βιβλίο μου επιτέλους τελειωμένο, αυτές οι γιορτές με βρίσκουν με τον περισσότερο δυνατό ελεύθερο χρόνο που θα μπορούσα ποτέ να έχω. Η συγγραφή είναι μια διαδικασία που πραγματικά μου μονοπωλεί τις ώρες που μου περισσεύουν μέσα στην ημέρα, οπότε μέχρι το νέο έτος έχω να κάνω ότι στερήθηκα τόσο καιρό. Κι αυτό δεν είναι άλλο από το να δω όλες τις ταινίες που ήθελα να δω και δεν είδα αλλά να διαβάσω και τα λογοτεχνικά βιβλία που έχω στοιβάξει σε μια γωνία. Λογοτεχνικά έχω να διαβάσω από το καλοκαίρι και είναι το μόνο που μου έχει λείψει περισσότερο. Γενικά, όταν γράφουμε κάποιο βιβλίο καλό είναι να μην διαβάζουμε ταυτόχρονα και άλλα. Ένα καλός συγγραφέας προφανώς και πρέπει να διαβάζει πολλά βιβλία αν θέλει να βελτιωθεί αλλά αυτό καλό θα είναι να γίνεται πριν τη συγγραφή του δικού του βιβλίου και όχι παράλληλα. Για να καταλάβετε: μια φορά το τόλμησα και εκτός του ότι ο ένας από τους χαρακτήρες μου άρχισε να «μιλάει» σαν και τον ήρωα του βιβλίου που διάβαζα,… ξαφνικά άρχισε και η γραφή μου να μοιάζει πολύ με αυτή του άλλου συγγραφέα!

100_0882

Χθες ολοκλήρωσα το Beautiful Oblivion (ή καλύτερα Maravilloso Error, γιατί το ebook που είχα ήταν στα ισπανικά), το οποίο και επέλεξα να διαβάσω πρώτο διότι ξέρω ότι τα έργα της συγγραφέως Jamie McGuire είναι ξεκούραστες και διασκεδαστικές ρομαντικές ιστορίες και μετά από μια τέτοια υπερκόπωση συγγραφής ήθελα κάτι χαλαρό για να ξεκουράσω το μυαλό μου. Από κει και πέρα τα βιβλία της στοίβας είναι τα εξής:

  • Το παιδί από τη Γερμανία (Camilla Lackberg)
  • Η γοργόνα (Camilla Lackberg)
  • Κυνηγός Οστών (Patricia Cornwell)
  • Αν δεν υπήρχε αύριο (Μαρία Τζιρίτα)
  • Σάσενκα (Simon Montefiore)
  • Mamma Santissima (Μάϊρα Παπαθανασοπούλου)

Θα ήθελε κανείς να διαβάσει βιβλιοκριτική γι’ αυτά τα βιβλία; Γενικά φλερτάρω εδώ και πάρα πολύ καιρό με την εισαγωγή καινούριας κατηγορίας με βιβλιοκριτικές στο blog μου αλλά δεν ξέρω αν θα είμαι καλή σε κάτι τέτοιο.

Κλείνοντας την ανάρτηση να ευχηθώ σε όλους Χρόνια Πολλά και Καλά Χριστούγεννα και με την ευχή ο νέος χρόνος να μας βρει όλους υγιείς κι ευτυχισμένους.

Μιχελακάκη Μαρία

Υ.Γ. Και να μην ξεχνάμε τα υπόλοιπα blogs που συμμετέχουν στα Writing Updates:

Image Credits

  • Photofunia.com (για την αρχική εικόνα με το Writing Update)
  • Ιστορίες Συγγραφικής Τρέλας (για όλες τις υπόλοιπες)

Advertisements

48 thoughts on “Writing Update 2: Μια γλυκόπικρη γεύση

  1. Ο/Η cherrybookish λέει:

    Καλα Χριστούγεννα! !Σε ζηλεύω με την αυτη την περήφανη ζηλεια που νιώθεις οταν χαιρεσαι για κάποιον! Εγω λόγω καποιον δύσκολων στιγμων που παίρνω ουτε το ονομα μου δεν μπορώ να γραψω!Αλλα θ ηθελα να είχα καποιον να με πιέζει να γραφω!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Ο/Η Μιχελακάκη Μαρία λέει:

      Σ’ ευχαριστώ πολύ κορίτσι!!Από το στόμα σου και στου Θεού τ’ αυτί! χαχα
      Εσύ πώς τα πας με τα μαθήματα δημιουργικής γραφής; Αντε, περιμένουμε ν’ αρχίσεις κι εσύ να γράφεις κάτι δικό σου να μαθαίνουμε νέα 😛

      Αρέσει σε 1 άτομο

      • Ο/Η Μιχελακάκη Μαρία λέει:

        Ξεκίνησες με μυθιστόρημα ή με κάτι πιο μικρό σε έκταση; Το «γερό ξαναπέρασμα» δεν το γλυτώνει κανένας δυστυχώς. Κι εγώ τώρα για το δικό μου όσο το σκέφτομαι προβληματίζομαι γιατί η δουλειά που με περιμένει μου φαίνεται βουνό.
        Το κουράγιο σου γιατί το έχασες;;; 😦

        Αρέσει σε 1 άτομο

      • Ο/Η Μιχελακάκη Μαρία λέει:

        Καλά κι εσύ… τί βιβλία διαβάζεις;;; Γιατί αν διαβάζεις Προυστ και Ντοστογιέφσκι, συγνώμη κιόλας αλλά εννοείται ότι θα πέσεις στην κατάθλιψη! 😛 Είμαστε στην αρχή της συγγραφής ακόμα και σε αυτό το σημείο είναι ΑΔΥΝΑΤΟΝ να γράψουμε τόσο τέλεια όσο εκείνοι. Είναι σαν να ξεκινάς τώρα μια καινούρια ξένη γλώσσα και να προσπαθείς να διαβάσεις εφημερίδες και να λες «δεν καταλαβαίνω τίποτα, είμαι χαζή!». Αυτό δεν ισχύει!

        Εγώ θα σου πρότεινα να διαβάσεις δύο-τρία βιβλία από πρωτοεμφανιζόμενους συγγραφείς ή τα λεγόμενα «ευπώλητα» για να πάρεις λίγο τα πάνω σου. Υπάρχουν βιβλία που λες «δεν πρόκειται ποτέ να γράψω κάτι τόσο καλό όσο αυτό» και άλλα που λες «οκ, σίγουρα μπορώ να γράψω κάτι καλύτερο». Στη συγγραφή (όπως και παντού υποθέτω) πρέπει να θέτεις μικρούς και υλοποιήσιμους στόχους κάθε φορά και να μην κοιτάς κατευθείαν το «τέλειο» γιατί τότε πανικοβάλλεσαι και απογοητεύεσαι.

        Υ.Γ. Ετοιμάζω σε λίγο να ανεβάσω μια βιβλιοκριτική (μαζί με συγγραφική ανάλυση του βιβλίου) και αν τη δεις είμαι σίγουρη πως θα σκεφτείς ότι θα μπορούσες να γράψεις κάτι πολύ καλύτερο απ’ αυτό το βιβλίο! 😉

        Αρέσει σε 2 άτομα

      • Ο/Η pote-pote tin kiriaki λέει:

        Διαβαζω το Πολη στις Φλογες πχ κι υποτιθεται ειναι το πρωτο του μυθιστορημα και ειναι..τι να πω;Φανταστικο!!Παντως εχεις δικιο,με αυτη τη λογικη δεν θα γράφαμε ποτε τίποτα!Περιμενω την κριτικη σου 🙂

        Αρέσει σε 1 άτομο

      • Ο/Η Μιχελακάκη Μαρία λέει:

        1040 σελίδες;;;;; Πω, πω… να ένας καλός λόγος για να συμπαθήσουμε τα ebook. Τσέκαρα την περίληψή του και φαίνεται ενδιαφέρον! Δώσε μου φόνους (ή παράξενες επιθέσεις τέλος πάντων) και τί στον κόσμο!! χαχα

        Ευελπιστώ μέχρι τις 21.00 να την ανεβάσω. Δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο σαν βιβλίο, ούτε κανένα αριστούργημα της λογοτεχνίας, αλλά επειδή ήθελα να βάλω και συγγραφική ανάλυση μέσα στο ποστ, είπα να ξεκινήσω από τα εύκολα 🙂

        Αρέσει σε 1 άτομο

  2. Ο/Η Νυχτερινή Πένα λέει:

    Χρόνια Πολλά!
    Συγχαρητήρια για την ολοκλήρωση του μυθιστορήματός σου. Σε καταλαβαίνω για το πως ένιωσες, είναι ένα συναίσθημα που ποτέ δεν θα ξεφτίσει, όσα και να γράψεις, ειδικά όταν είναι τόσο μεγάλα. Πόσες λέξεις είναι; Για να είναι 618 θα πρέπει να πλησιάζεις τις 200.000.
    Τώρα να σου δώσω μια συμβουλή σαν παλιότερος λίγο στη συγγραφή; Μην ξεκινήσεις τις διορθώσεις από τώρα, άσε το λίγο καιρό, ασχολήσου με άλλα, συγγραφικά θέματα και μετά πιάσε το πάλι, θα βοηθήσει. Επίσης ετοιμάσου για κανά χρόνο ακόμα δουλειάς.
    Μη σε απασχολεί αυτό με τα βιβλία, όσο περισσότερο θα γράφεις θα είναι όλο και πιο λίγη η επιρροή τους, αν και πάντα θα έχεις κάτι να ωφεληθείς από όσα διαβάζεις ( ακόμα και τα κακά βιβλία ωφελούν, είναι παράδειγμα του τι να μην κάνεις στα δικά σου! )
    Καλή χρονιά με πολλές εμπνεύσεις και ακόμα περισσότερες λέξεις!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Ο/Η Μιχελακάκη Μαρία λέει:

      Σ’ ευχαριστώ πολύ!!!! 🙂
      Λοιπόν, από λέξεις είναι 143.560 κι αυτό γιατί οι 618 σελίδες που αναφέρω είναι Α5 κι όχι Α4. Αρχικός μου στόχος ήταν να μην ξεπεράσω τις 150.000 λέξεις κι ευτυχώς τα κατάφερα, αν και θέλει κάμποσο ξεσκαρτάρισμα ακόμα για να μειωθούν κι άλλο.
      Σ’ ευχαριστώ πολύ για τη συμβουλή, η αλήθεια είναι ότι το σκέφτηκα κι εγώ να το κάνω: έλεγα να το αφήσω στην άκρη για κανένα-δυο μήνες για να το ξεχάσω και να το δω ύστερα «με άλλο μάτι» που λένε. Λες να το αφήσω για περισσότερο; Ουφ, το ξέρω ότι έχει πολύ δρόμο ακόμα και εκεί γύρω στον ένα χρόνο υπολόγιζα! Από τη μια βιάζομαι να το ολοκληρώσω κι από την άλλη όντως σκέφτομαι ότι θέλει υπομονή γιατί πρέπει να πάρουν κι οι διορθώσεις το χρόνο που πρέπει.
      Αχ, μακάρι να διορθωθεί αυτό με την επιρροή των βιβλίων, προς το παρόν με μπερδεύει πολύ το να γράφω και να διαβάζω ταυτόχρονα! Κι όσο για τα «κακά» βιβλία: πόσο δίκιο έχεις!!! Από τώρα με πιάνει η μανία του: «αν το είχα γράψει εγώ θα το είχα κάνει έτσι, ετσι κι έτσι και θα είχε βγει πολύ καλύτερο!» χαχα 🙂

      Καλή Χρονιά να’χουμε με υγεία, ευτυχία και πολλή μα πολλή έμπνευση!!! 😀 😀

      Μου αρέσει!

      • Ο/Η Νυχτερινή Πένα λέει:

        Γιατί να μην είναι πάνω από 150.000 για να εκδοθεί πιο εύκολα; Σε Α5 πάντως ξέρεις πώς θα είναι σαν βιβλίο τσέπης.
        Όσο θα γράφεις θα το παθαίνεις πιο συχνά να λες, μα τι έγραψε, γιατί δεν το έκανε έτσι ο συγγραφέας.

        Αρέσει σε 1 άτομο

      • Ο/Η Μιχελακάκη Μαρία λέει:

        Οι 150.000 λέξεις ήταν ένα όριο που είχα βάλει από μόνη μου στον εαυτό μου γιατί ξέρω ότι έχω την τάση να πλατειάζω και αν δεν έβαζα αυτό το όριο μπορεί να έφτανα και τις 800 σελίδες Α5. Τώρα όσο για το θέμα «έκδοση» οι απόψεις διίστανται. Γενικά άκουγα κατά καιρούς πως οι Εκδοτικοί δεν δέχονται προσχέδια πρωτοεμφανιζόμενων συγγραφέων που να είναι παραπάνω από 300 σελίδες Α5, αλλά με τη Φωτεινή που μίλησα (είναι επιμελήτρια βιβλίων κι έχει το μπλογκ: metaphrasi.wordpress.com ) μου είπε ότι αυτή την περίοδο έχουν πέραση τα πιο «ζουμερά» βιβλία, επομένως 400-500 σελίδες Α5 δεν θεωρούνται απαγορευτικές.

        Οι διαστάσεις του Α5 στο word είναι: 14.8cm X 21cm και νόμιζα πως σε αυτές τις διαστάσεις τυπώνονται και τα λογοτεχνικά. Ξέρεις κάποιο site που να εξηγεί τις διαστάσεις των βιβλίων και τον αριθμό λέξεων ανά σελίδα; Τα υπολογίζω τόσο καιρό στο περίπου από σκόρπιες πληροφορίες που βρίσκω στο ίντερνετ και δεν έχω ιδέα αν τα υπολογίζω σωστά 😦

        Μου αρέσει!

    • Ο/Η Νυχτερινή Πένα λέει:

      Δεν υπάρχει μια στάνταρ μέθοδος γιατί ποικίλλουν πολλά πράγματα και κάθε οίκος έχει τα δικά του στάνταρ, λόγου χάρη ο Ψυχογιός ζητάει δωδεκάρα γραμματοσειρά και Times New Roman, έχει δε κατώτατο όριο τις 250 σελίδες.
      Αλλά το μέγεθος μόνο του δεν είναι κριτήριο, οι εκδότες έχουν εξάλλου συμφέρον για πιο μεγάλα βιβλία.

      Αρέσει σε 1 άτομο

  3. Ο/Η ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΑΣΚΕΥΟΠΟΥΛΟΥ (ΜΑΡΙΑ Π.) λέει:

    Μαριάννα μου, πάντα σε διαβάζω με μεγαλη προσοχή γιατί πάντοτε με βοηθάς με όσα γράφεις….Μπορώ να σου πω πως σε νιώθω, γιατί κι Εγώ προσπαθώ να «ολοκληρώσω» το δικό μου αλλά υπάρχουν πολλά που πρέπει αν μπουν σε σειρά πρώτα, οπότε…. καταλαβαίνεις.
    Πάντως, συγχαρητ’ηρια για την ολοκλήρωση του βιβλίου σου! Άντε για το επόμενο βήμα…
    Εξαιρετικές οι επιλογές βιβλίων και φυσικά να ξεκινήσεις μια νέα κατηγορία/στήλε με βιβλιοκριτικές. Και φυσικά θα είσαι καλή! Το έχεις! Γι’ αυτό μην το σκέφτεσαι, ξεκίνα την!
    Καλές γιορτές, να χαρείς τις στιγμές των ημερών!

    Αρέσει σε 2 άτομα

    • Ο/Η Μιχελακάκη Μαρία λέει:

      Σ’ ευχαριστώ Μαράκι μου, καλές γιορτές να’χουμε και με το καλό να μας βρει κι ο καινούριος χρόνος.
      Αχ, χαίρομαι πάρα πολύ που σε βοηθάνε αυτά τα ποστ, πραγματικά έχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι όλοι οι συγγραφείς αντιμετωπίζουμε ακριβώς τα ίδια άγχη, τις ίδιες προκλήσεις και το ίδιο «χάος» που βρίσκεται μες στο κεφάλι μας και – δυστυχώς – επειδή είναι τόσο μοναχικό «άθλημα» η συγγραφή, ποτέ δεν τα ομολογούμε προς τα έξω κι έτσι συνεχίζουμε να νομίζουμε πως είμαστε οι μοναδικού που τα τραβάμε!
      Εκεί που βρίσκεσαι τώρα βρισκόμουν όλο αυτό το χρόνο, οπότε σε καταλαβαίνω απόλυτα! Αν δεν γράψεις τη λέξη «τέλος» δεν φεύγει το άγχος που έχεις και τουλάχιστον όταν επιτέλουν τελειώσει λες «ουφ, αυτά ήταν όσο είχα να πω, κάτσε τώρα να τα σουλουπώσω». Εύχομαι κάποια στιγμή να βρεις το χρόνο να μοιραστείς μαζί μας τις εμπειρίες σου… μέχρι τότε καλό κουράγιο!! 🙂
      Θα το τολμήσω αυτό με τις βιβλιοκριτικές και αν δεν βγουν καλές τουλάχιστον θα έχω να πω ότι προσπάθησα και απέτυχα! 🙂
      Φιλάκια πολλά και καλή χρονιά να ‘χουμε!

      Υ.Γ. Για κάποιο σπαστικό λόγο τα σχόλια που γράφεις δεν εγκρίνονται αυτόματα από το WordPress και μένουν σε αναμονή για δική μου χειροκίνητη έγκριση (παρόλο που το’χω ρυθμίσει 500 φορές να ποστάρονται όλα αυτόματα). Σόρρυ αν αργείς να τα δεις, ενώ των υπολοίπων εμφανίζονται κανονικά, δεν φταιω εγώ αλήθεια!!!!! 🙂 🙂 🙂

      Αρέσει σε 1 άτομο

  4. Ο/Η MichaelK λέει:

    Μπράβο Μαριάννα αλλά τώρα που μας ιντρίγκαρες έτσι, θα πρέπει να περιμένουμε υπομονετικά μέχρι να ολοκληρωθεί το βιβλίο; αχ, αχ ,αχ… Και την έχω τη «λόξα» μου με τις (πετυχημένες) ανατροπές στο τέλος!

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Ο/Η Μιχελακάκη Μαρία λέει:

      Κι εγώ την ίδια «λόξα» έχω, όχι τόσο με τις πετυχημένες ανατροπές, όσο με τις ανατροπές που δεν έχω «μυριστεί» από την αρχή! Πρόσφατα διάβασα ένα βιβλίο που γενικά δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο και θα το έλεγες και βαρετό, αλλά επειδή είχε ένα plot-twist που ούτε καν μου είχε περάσει απ’ το μυαλό, εν τέλει μου άφησε καλή εντύπωση! Είναι αυτό που έλεγα και στο ποστ: όλα εξαρτώνται από το τέλος! Μπορεί να «σώσει» ένα κατά τα άλλα αδιάφορο βιβλίο, αλλά και να «καταστρέψει» μια υπέροχη ιστορία.

      Αρέσει σε 1 άτομο

  5. Ο/Η metaphrasi λέει:

    Mπράβο Μαριαννούλα είμαι πολύ περήφανη για σένα!!! Καταλαβαίνω πως νιώθεις σαν να έφτασε «ένα κάποιο τέλος» αλλά μην ανησυχείς, θα έχεις πολλά πράγματα να κάνεις ακόμα για το βιβλίο σου 🙂 Και σε ό,τι χρειαστείς θα είμαστε εδώ για να σε βοηθάμε, να διαβάζουμε ό,τι θέλεις, να σου σχολιάζουμε και να σε εμψυχώνουμε! Το ίδιο και για σένα μικρή μου Τζο και όλα τα άλλα κορίτσια (και αγόρια ίσως;) που γράφουν 🙂 🙂 Καλή χρονιά σε όλους με υγεία και αγάπη!!!!

    Αρέσει σε 4 άτομα

    • Ο/Η Μιχελακάκη Μαρία λέει:

      Σ’ ευχαριστώ πολύ, Φωτεινή μου!!!!
      Και για τα καλά σου λόγια και για την εμψύχωση και για τη βοήθεια και για όλα!!!! Να ξέρεις πως ό,τι συμβουλή μου έχεις δώσει μέχρι στιγμής με έχει βοηθήσει πάρα πάρα πολύ!!! 🙂

      Καλή ξεκούραση σου εύχομαι για το υπόλοιπο των γιορτών και με το καλό να έχουμε μια Καλή και Χαρούμενη Χρονιά!
      Φιλάκια πολλά πολλά!!! 😀 😀

      Μου αρέσει!

      • Ο/Η Άιναφετς λέει:

        Αυτά είναι ή ήταν… βλέπεις Μαριάννα μου, παρόλο που πουλήθηκαν σαν ψωμάκια, ο εκδοτικός οίκος, τα τελευταία χρόνια έπαψε να μου δίνει τα δικαιώματα μου δλδ να πληρώνει και δεν έχω καμιά διάθεση να πληρώσω δικηγόρο με αμφίβολα αποτελέσματα… και ένας λόγος που σπάνια μιλάω γι αυτά, είναι γιατί δεν θέλω να τους κάνω διαφήμιση και να ενισχύσω έτσι την κλοπή που μου κάνουν! 😉
        Οι εκδοτικοί οίκοι πάνε απ΄ το κακό στο χειρότερο λόγω κρίσις και είναι ένας τομέας πολύ πολύ οδυνηρός για κάποιον που έχει βάλει την ψυχή του στο βιβλίο του… και εύχομαι με όλη μου την καρδιά να «πέσεις» σ’ έντιμο εκδότη! 😉

        ΑΦιλάκια πολλά πολλά και πάλι με τις καλύτερες μου ευχές για ότι επιθυμείς! 🙂

        Αρέσει σε 2 άτομα

      • Ο/Η Μιχελακάκη Μαρία λέει:

        Μετά τις διορθώσεις του βιβλίου μου, έχω να καταπιαστώ με το κομμάτι «έκδοση» και πίστεψέ με απ’ ότι μου λες κι εσύ και απ’ ότι διαβάζω γενικότερα στο ίντερνετ είναι ένα πολύ οδυνηρό κομμάτι. Έχεις πραγματικά δώσει την ψυχή σου σε αυτό που δημιούργησες και όταν βλέπεις να σε εκμεταλλεύονται ή να σε κοροϊδεύουν, απλά εξαγριώνεσαι. Από τη μία σκέφτομαι την αυτοέκδοση, αλλά κι αυτό είναι μεγάλο ρίσκο. Πρέπει να καταθέσεις ένα μεγάλο χρηματικό ποσό (το οποίο στις μέρες μας δύσκολα βρίσκεται) και εκτός αυτού σκέφτομαι: «είναι πραγματικά σπουδαίο αυτό που γράφω για να το ρισκάρω;». Ουφ, δεν ξέρω! Απογοητεύομαι 😦

        Υ.Γ. Όταν βρεις χρόνο διάβασε αυτό:
        http://stefivos.com/oi-logoi-tis-lysis-tou-symvolaiou-mou-me-tis-ekdoseis-livani/
        Θα ταυτιστείς!

        Μου αρέσει!

      • Ο/Η Άιναφετς λέει:

        Μαριάννα μου, άκουσε με προσεχτικά:
        ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ δεν πρέπει όσα σου έγραψα ή όσα διαβάζεις για τους εκδοτικούς οίκους, να επηρεάσουν τη συγγραφή του βιβλίου σου, γιατί πρώτα γράφουμε για την χαρά που αυτό δίνει σε μας τους ίδιους και όσο πιο πολύ βάζουμε σ’ αυτό την καρδιά μας, τόσο μεγαλύτερη είναι η χαρά που παίρνουμε! 😛
        Ευχαριστώ για το link… είναι μια παρηγοριά να ξέρεις πως δεν είσαι το μόνο θύμα! 😎

        Αρέσει σε 1 άτομο

  6. Ο/Η Γλύκα λέει:

    Μπραβο ρε θηρίο! Μέγα επίτευγμα. Στρώθηκες και τα κατάφερες. Δίνεις λαμπρό παράδειγμα σε όλους εμάς τους τεμπελάκους που πνιγόμαστε στις υποχρεώσεις της καθημερινότητας και δεν βρίσκουμε χρόνο για τίποτα.

    Κοίτα τώρα να ξεκουραστείς και να αδειάσεις το μυαλό σου και θα έρθει και ο καιρός για τις διορθώσεις και την επιμέλεια. Προς το παρόν κοίτα να χαρείς με το κατόρθωμά σου.

    Καλή δημιουργική χρονιά!

    🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Ο/Η Μιχελακάκη Μαρία λέει:

      Έλα βρε… άκου εκεί «τεμπελάκους» 😛
      Γενικά οι υποχρεώσεις της καθημερινότητας είναι δύσκολο πράγμα για έναν συγγραφέα και ο μόνος τρόπος να ξεκλέψεις χρόνο για γράψιμο είναι να θυσιάσεις τον ελεύθερό σου χρόνο. 😦 Εύχομαι με το καλό να έρθει και για σένα αυτή η στιγμή,… αργεί βέβαια υπερβολικά πολύ αλλά τελικά έρχεται!!! (να φανταστείς ακόμα δεν μπορώ να το πιστέψω ότι συνέβει! χαχα)

      Καλή και δημιουργική χρονιά και σε σένα!!!! 🙂
      Φιλάκια Πολλά!!!

      Μου αρέσει!

  7. Ο/Η Άιναφετς λέει:

    Πόσο χαίρομαι όταν νέοι άνθρωποι γράφουν και ειδικά όταν γράφουν με την καρδιά τους! 🙂
    Αυτή η λέξη «τέλος» είναι ένα συναίσθημα απίστευτο, είναι σαν να κουβαλούσες στάμνες νερό και επί τέλους έφτασες στον προορισμό σου και φυσικά το ταξίδι δεν έχει τελειώσει, θα τελειώσει όταν θα εκδοθεί το βιβλίο και το κρατήσεις στα χέρια σου! 😀
    Έχω εκδώσει δυο βιβλία που δεν είναι μεν μυθιστορήματα αλλά πρακτικά βιβλία, το ένα είναι το «Κόλπα γιαγιάς» και το άλλο «Γιατροσόφια» (εκδόσεις Libro) τα έγραφα για 5 χρόνια γιατί είχαν πολύ έρευνα! (Τώρα «Τα Κόλπα γιαγιάς», έχουν όλα πουληθεί και υπάρχουν απ΄ότι μαθαίνω, λίγα «Γιατροσόφια»! 😉
    Θέλω με όλη μου την καρδιά να σου ευχηθώ καλή δύναμη… αλλά πρώτα να περάσεις καλά αυτές τις γιορτινές μέρες και να το ρήξεις και λίγο έξω… έτσι θα γεμίσεις τις μπαταρίες σου με πολύ φρέσκια ενέργεια, για τη δύσκολη και επίπονη συνέχεια που σε περιμένει! 😛

    ΑΦιλάκια πολλά πολλά και Καλή φωτεινή Χρονιά! ❤

    Αρέσει σε 2 άτομα

    • Ο/Η Μιχελακάκη Μαρία λέει:

      Τα πρακτικά βιβλία (και γενικά όλα τα non-fiction) δεν θέλω ούτε να φανταστώ τί έρευνα μπορεί να απαιτούν και πόση πολλή δουλειά χρειάζονται πριν φτάσουν να εκδοθούν! Η μυθοπλασία σου δίνει και λίγο το δικαίωμα να αυτοσχεδιάσεις, ενώ στα non-fiction πρέπει να’σαι απερίγραπτα προσεκτικός και ακριβής σε ότι αναφέρεις. Αυτά εδώ δεν είναι;
      http://wp.me/szvE8-start
      http://wp.me/pzvE8-v
      Πράγματι από την περιγραφή φαίνονται πολύ πρακτικά! 🙂

      Σ’ ευχαριστώ πολύ πολύ για τα καλά σου λόγια και σου εύχομαι από την καρδιά μου να έχετε κι εσύ κι οικογένειά σου μια ευτυχισμένη και δημιουργική χρονιά!
      Φιλάκια πολλά!!!! 😀 😀

      Αρέσει σε 1 άτομο

  8. Ο/Η fantra13 λέει:

    Σε ζηλεύω και σε συγχαίρω όσο δε μπορείς να φανταστείς! Μπράβο και πάλι μπράβο! Καλή συνέχεια πια με ό,τι σου μένει μέχρι να νιώσεις πως ο κύκλος του βιβλίου σου έκλεισε μια για πάντα. Ανυπομονώ να διαβάζω πλέον τόσο writing updates σου όσο και βιβλιοκριτικές σου! 🙂

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Ο/Η Μιχελακάκη Μαρία λέει:

      Πίστεψέ με έχω πολύ δρόμο ακόμα!!! Να φανταστείς ότι έπιασα σιγά σιγά να κάνω διορθώσεις και έχω μουντζουρώσει σχεδόν ολόκληρα τα 3 πρώτα κεφάλαια! Όπως είπε κι η «Νυχτερινή Πένα» πιο πάνω, με βλέπω για κανένα χρόνο ακόμα να ασχολούμαι μ’ αυτό. Στο επόμενο update θα έχω τα πρώτα σχόλια επί των διορθώσεων/αλλαγών.

      Υ.Γ. Περιμένουμε και δεύτερο update από σένα… μην νομίζεις ότι σε ξεχάσαμε!!! 😛
      Φιλάκια πολλά και Καλή Χρονιά!! (είπαμε; Νομίζω εμείς δεν είπαμε.)

      Αρέσει σε 1 άτομο

      • Ο/Η fantra13 λέει:

        Θα το ανεβάσω κι εγώ άμεσα… ούτε εγώ το ξέχασα 🙂 Με τις διορθώσεις σιγά-σιγά… ό,τι κι αν γίνει πλέον το ‘χεις τελειωμένο, πήρες τα πρώτα θετικά σου σχόλια, η ουρά του γαϊδάρου έμεινε…
        Καλή Χρονιά σου εύχομαι και με το καλό η έκδοση του βιβλίου σου! (Δε μπορεί, μέχρι το τέλος του ’16 θα το ‘χεις βάλει κι αυτό «μπροστά»…) 🙂

        Μου αρέσει!

  9. Ο/Η oneiraparamithiou λέει:

    Καταρχήν συγγνώμη για την καθυστέρηση στα σχόλια, έχω μπλέξει άσχημα με αρρώστιες και όχι μόνο με το ξεκίνημα της νέας χρονιας και δεν ημουν πολυ στα κέφια μου…🐶 Να σου ευχηθώ Συγχαρητήρια για την επιτυχή έκβαση σε όλη σου αυτη την κουραστική και επιμονή προσπάθεια και επισης ΟΛΟΨΥΧΑ ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ και συνέχεια στους εκδοτικούς οίκους και στις καρδιες και το μυαλο των αναγνωστών σου. Δεύτερον, ζηλεύω απίστευτα την επιμονή αλλα και την ενδελεχή έρευνα και συνέπεια σου Μαριαννακι μου και πρεπει να σου πω πως εισαι παραδειγμα προς μίμηση για όλους εμάς τους υπόλοιπους wannabe writers… 😀 Keep up the good work!

    Περιμένω με κάποιο τροπο να το πάρω στα χέρια μου (ελπίζω άμεσα απο τα βιβλιοπωλεία) , η υπόθεση του με ιντριγκάρει πολυ, και έχοντας σε «μάθει» αρκετα απο δω, είμαι σίγουρη για την ποιότητα λόγου αλλα και το εξαιρετικο στόρυ του στόρυ…

    Χμ, Lackberg ε;;Ο αντρουλης μου διαβάζει «το παιδι απο τη Γερμανία» τούτη την εποχη (τα κατάφερα να τον βάλω να διαβάζει για να διαβάζω και γω, διαφορετικα θα με έβαζε να βλέπουμε μόνοοοο ταινιες για τις οποίες τρελαίνεται και δη σινεφίλ, οπότε έπρεπε να τον «φορτώσω» με γραφη που θα παρέπεμπε σε κινηματογραφική εικονα και νομιζω τα κατάφερα γιατι…δεν παραπονιέται!😊😊)

    Φιλακια πολλα πολλα ευχομαι να εισαι καλα, και τρέχω τωρα να διαβάσω και για το oblivion…

    Αρέσει σε 1 άτομο

    • Ο/Η Μιχελακάκη Μαρία λέει:

      Καλέ τί ζητάς συγνώμη!! Εγώ από την άλλη έχω μπλέξει με «κακά μαντάτα» αυτό τον καιρό (γι’ αυτό με έχετε χάσει κι εμένα από τα σχόλια) περιμένω να ηρεμήσει λίγο η κατάσταση και θα επανέλθω δριμύτερη!!! 😀
      Σ’ ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ για τα καλά σου λόγια κοριτσάρα, μακάρι να γίνει κάτι με την έκδοση αν και έχω πολύ δρόμο ακόμα! Θα σας τα γράψω και στο επόμενο update αλλά ενδεικτικά να σου πω ότι ξεκίνησα να το διορθώνω και τα πρώτα 3 κεφάλαια κατέληξαν μουτζουρωμένα από τις σημειώσεις για αλλαγές (και να φανταστείς ότι ήταν τα μόνα κεφάλαια που θεωρούσα ότι δεν έχω να διορθώσω πολλά). Για να μην μιλήσω για το α’ μέρος του βιβλίου μου το οποίο συγκριτικά με το β’ μέρος βγήκε σχεδόν 100 σελίδες παραπάνω και τώρα για να υπάρχει μία ισορροπία πρέπει να αφαιρέσω σκηνές και δεν ξέρω ποιές. 😦 Άστα να πάνε,… σε κανένα χρόνο με βλέπω να συζητάω για το ενδεχόμενο έκδοσης, ακόμα τα πράγματα που πρέπει να γίνουν είναι βουνό!!!

      Περιμένω εντυπώσεις από Lackberg, πρέπει κι εγώ κάποια στιγμή να το ξεκινήσω… προς το παρόν έχω το «Σάσενκα» στα προσεχώς, γιατί το έχω δανειστεί κιόλας και πρέπει να το επιστρέψω!

      Καλή χρονιά και σε σένα, πολλά πολλά φιλάκια και θα σου στείλω mail να τα πούμε αναλυτικά! (δεν το έχω ξεχάσει απλά έχω τρεξίματα και δεν έχω προλάβει να σου απαντήσω!!) 😀

      Αρέσει σε 1 άτομο

    • Ο/Η Μιχελακάκη Μαρία λέει:

      Μην λες τέτοιες βαρύγδουπες λέξεις, καλέ! Άκου εκεί «απαράδεχτη»! χαχα 😛 Άστα κι εγώ έτσι απαράδεχτη είμαι όπως τα λες, έχω μπλέξει με χίλιες-δυο ασχολίες και από τη blogόσφαιρα έχω χαθεί αρκετά. Κάποια στιγμή πρέπει να σοβαρευτώ και να βάλω ένα πρόγραμμα…. ή μάλλον να τηρήσω το πρόγραμμα που έχω ήδη βάλει για να τα προλαβαίνω όλα. Με την ησυχία σου κούκλα μου κι εμείς να ξέρεις ότι περιμένουμε το δυναμικό come back σου! χιχι 😀 😀 😀

      Μου αρέσει!

    • Ο/Η Άιναφετς λέει:

      Υπάρχουν προτεραιότητες στη ζωή μας που είναι απαραίτητο να τηρούνται για την ψυχική και σωματική μας υγεία και μόνο αν ακούσουμε την καρδιά μας και όχι τα «πρέπει» μας, η καθημερινότητα μας θα κυλάει ήρεμα! ❤ ❤

      Αρέσει σε 1 άτομο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s